Salaam Aleikum

Nou het heeft misschien 2 weken geduurd, maar ik ben nu eindelijk een kreeftje. Levend verbrand door de zon dus. De hele week is het al een bijzonder aangename temperatuur van 38 graden. We zijn de hele dag in het ziekenhuis in de airco. Om 4 uur worden we dan opgehaald voor the social programme, maar dan is de zon hier al onder. De extreme hitte maken we dus gelukkig niet mee. Tot dit weekend dus..

We zijn dit weekend naar Niswa gegaan. Dat is een gebied op ongeveer 2 uur rijden hiervandaan. In de auto merkten we al dat het heter was dan we gewend waren en tot onze grote verbazing stond er 47 graden op een bord langs de weg. PFFFFFF dat was geen goed vooruitzicht, want in plaats van de hele dag lekker luieren in de airco, hadden we een buiten programma dit weekend. We begonnen in een fort. Normaal ben ik wel nerdig genoeg om dat te kunnen waarderen, maar nu was het echt te warm om rond te lopen. Ondertussen was het al lunch tijd en de begeleiders kwamen met het geweldige idee om dat buiten te gaan doen. Na veel tegengesputter konden we ze niet op andere gedachten brengen. Wel beloofde ze dat we naar water zouden gaan en dat het daar dus koeler zou zijn. Uiteindelijk bleek dit niet het geval. We zijn naar een klein valleitje gegaan, maar de schaduw plekken lagen aan de andere kant van het water. Dus wij moesten met al onze spullen klimmen over losliggende stenen. Dat moest natuurlijk fout gaan en eenmaal aan de overkant aangekomen lagen mijn beide voeten open en zaten er steensplinters in mijn voet. Dat is dus niet echt een fijn ebgin van een lunch. Daar gingen we weer op de traditionele manier eten, dus met je handen van een grote schaal rijst. Al snel begonnen we aan de terugtocht door de vallei, want we waren echt toe aan de airco van de auto en ons humeur was zeker niet opperbest. Toen zijn we naar een stadje gegaan dat volledig uit de berg gehakt was. Echt heel bijzonder om te zien. Daar gingen we weer klimmen door de bergen op zoek naar de oorsprong van een klein stroompje water dat uit de berg kwam. Ik voelde me dus net een berggeit die dag en ik voelde de spierpijn al op borrelen. 's avonds gingen we onze eigen BBQ maken op een heuvelrug. Echt een unieke ervaring. Om dit af te maken, kwamen ze met het goede idee om daar ook te gaan slapen. Helaas meldden ze daar ook bij dat er wel slangen, schorpioenen en honden met hondsdolheid rondliepen. Dit gecombineerd met een vooruitzicht om zonder tent en op stenen te gaan slapen, maakte dat wij dames vroegen of we in een hotel mochten slapen. Dit bleek uiteindelijk al survival genoeg te zijn, want ik heb nog nooit zo'n vieze kamer gezien. Maar na een dag in die hitte ben je al blij met elke vorm van een douche. De jongens dachten wel heel stoer te zijn en daar te gaan slapen. De volgende dag wisten we zeker dat we de juiste keuze hadden gemaakt, want de jongens hadden helemaal niet geslapen. Toen zijn we naar nog een fort gegaan en toen naar huis. Nog steeds was het 46 graden. Hanne was jarig vrijdag en dus werden we om 4 uur opgehaald om naar Harry Potter 7.2 te gaan. Die wou zij namelijk dolgraag zien. Gelukkig was het gewoon Engels gesproken met Arabische ondertiteling. Dit gaf de jongens van de IFMSA ook de kans om haar te verassen, want toen we thuis kwamen zaten ze daar allemaal met een taart te wachten. Het werd nog een leuk feestje en we waren vanmorgen dus niet helemaal wakker in het ziekenhuis :P

Natuurlijk heb ik hier niet alleen vakantie, maar loop ik ook nog enigzins stage. Deze week heb ik veel in de kliniek gezeten. Iedereen vindt het erg leuk om mij dingen te leren en uit te leggen en het lijkt dus alsof ik 15 prive leraren heb hier. Ik leer hier dus meer praktijk dan dat ik in 3 jaar Geneeskunde studie heb gedaan. Dat is wel erg leuk. Woensdag ben ik een ochtendje bij de studenten kliniek geweest. Daar gaan de 30.000 studenten heen die hier rondlopen. In Nederland zou zo'n kliniek voornamelijk SOA testen verstrekken, maar hier hebben ze allemaal last van een hoestje. Wel een heel verschil.

We zijn nu ondertussen al officieel op de helft. Het gaat erg snel, maar ik merk wel dat ik dingen begin te missen uit Nederland. Vooral gewoon een lekker Nederlands gesprek zonder te hoeven nadenken over mijn Engels. Daarom heb ik maar even naar huis gebeld van de week. Ook Acda en de Munnik op youtube luisteren werkt erg goed :P

Groetjes Manon