Weekendje weg

Hooi,

Het gaat hier nog steeds allemaal goed. Ik vind het erg leuk dat er zoveel mensen mee lezen en reageren :)

Ik heb ondertussen al veel van de kliniek gezien. Ze hebben veel verschillende afdelingen. Zo ben ik vandaag op de diabetes afdeling geweest. Zo'n 40 procent van de bevolking hier heeft diabetes dus het was erg druk bezocht. Ook heb ik voor het eerst zelf het lichamelijk onderzoek gedaan, wat heel erg gaaf was.

Voor de rest worden wij hier nog steeds heel erg druk gehouden. We zijn al naar het grootste winkelcentrum van Oman geweest. En met groot bedoel ik werkelijk reusachtig. Ook zijn we naar het museum van oman geweest wat ook erg interessant was.
Donderdag begint het weekend hier. We zijn samen met Muslah, een begeleider van de IFMSA, naar zijn geboortestreek gegaan. Na een rit van 2 uur kwamen we aan bij een oase. Dat was echt heel erg mooi. Ik kan nog steeds niet geloven dat zoveel water midden in de woestijn kan liggen. We hebben daar heerlijk in gezwommen. Daarna gingen we door naar Muslah's familie. Die wonen in een reusachtig huis, dat mij heel erg deed denken aan een kasteel. Tot en met de torentjes aan toe. We kregen daar lunch op de traditionele manier. Dat betekent met zijn alle op de grond zitten rond een hele grote schaal met rijst en dan eten met de rechterhand. En ja dat is nog best een kunst om te doen zonder te knoeien. Daarna werden de meisjes bij de vrouwen van de familie achtergelaten. Daar kregen wij tradionele Omaanse kledij. Dat betekent een harembroek, tuniek en (ja pap ik weet dat ik beloofd heb het niet te doen) een sluier. Ik had een lichtblauwe en hij was echt heel erg mooi. Daarna kregen we henna op onze handen. Dat blijft nog ongeveer 2 weken zitten. Als ik nu mijn handen bekijk, kan ik niet geloven dat het mijn handen zijn, want ze zijn nog helemaal versierd. Daarna zijn we door gegaan naar een Omaanse bruiloft. Dat is echt het bijzonderst wat ik tot nu toe heb mee gemaakt. We werden weer gescheiden van de mannen. De vrouwen gingen eerst eten, weer op de traditionele manier, maar nu met 100 vrouwen. Daarna begonnen ze te dansen en werden wij naar het midden geduwd om mee te doen. Natuurlijk hadden wij geen idee wat we moesten doen dus het zag er allemaal een beetje ongelukkig uit. Toen wij klaar waren, mochten de mannen pas weer terug komen. Toen moesten we eigenlijk al weg. We werden naar de mannenkant geleid en in de tussentijd hadden ze Alejandro gestrikt om mee te dansen. Hij stond daar dus ineens in zijn eentje. Muslah vroeg aan de dames of wij nog een keertje wouden dansen. 2 meisjes zeiden nee, maar ja het is maar iets wat je 1 keer kan doen. Hanne en ik gingen dus wel. Opeens stonden wij daar met zijn 2en te dansen voor 200 enthousiaste gillende Omani. Het was echt heel speciaal. Daarna moesten we weer 2 uur rijden naar het strand. Daar hebben we geslapen op het strand. We moesten om half 4 alweer op omdat we naar een reservaat gingen waar schildpadden hun eieren leggen. Heel leuk om te zien. Daarna gingen we naar een traditionele boten museum en een vismarkt maar we waren te moe om daar van te genieten. Daarna zijn we nog naar een sinkhole gegaan. Dat is een heel groot gat in de grond waar water in stroomt. Heel gek om te zien.
Zoals jullie wel snappen waren we erg moe na zo'n weekend en toen we thuis kwamen zijn we allemaal meteen in slaap gevallen.

Vanmiddag hebben we de middag vrij om nog een beetje extra bij te komen en morgen begint het sociale programma weer. We weten nog niet wat het wordt,want ze houden het nog steeds geheim voor ons.

Groetjes Manon